«امين حيايي» در نقش «مهران مديري»

    
    
    خشايار الوند در حال نوشتن فيلمنامه‌اي بر اساس زوج هنري مهران مديري و سيامك انصاري است.
    اين نويسنده‌ به خبرنگار سينمايي فارس، گفت: بر اساس زوج مهران مديري و سيامك انصاري قصه‌اي طراحي كرده‌ام كه در آن، اين دو شخصيت با ويژگي‌هايي كه با آن در بين مردم شناخته شده‌اند، مطرح مي‌شوند.
    وي ادامه داد: مديري اغلب در نقش شخصيت‌هاي زرنگ و دغل‌باز شناخته شده كه با همان شخصيت در فيلمنامه من آمده است.همينطور سيامك انصاري كه نزد مردم اغلب در نقش آدم‌هاي باسوادي شناخته شده كه حق‌ او را مي‌خورند.
    الوند درباره شرايط و چگونگي توليد اين فيلمنامه، مي‌گويد: طرح اين فيلمنامه آماده است كه در صورت تمايل مسوولان «گليان تصوير»، به يك فيلم سينمايي تبديل خواهد شد.
    وي معتقد است: اگر مديري و انصاري در اين پروژه بازي نكنند، بازيگراني چون امين حيايي و محمدرضا گلزار مي‌توانند جايگزين خوبي براي آنها باشند. در ضمن، براي بازي در نقش شخصيت‌هاي زن قصه، مهناز افشار و بهاره رهنما را مدنظر دارم.
    وي درباره كارگردان اين فيلم گفت: اگر مهران مديري شخصا كارگردان اين فيلم را بپذيرد، اين فيلمنامه را به او مي‌سپارم وگرنه اين احتمال نيز كه خودم اين پروژه را كارگرداني كنم، وجود دارد.
    الوند اكنون در گروه مهران مديري در حال نگارش مجموعه «گنج مظفر» است و پيش‌بيني مي‌كند امسال به دليل گستردگي فعاليت‌ خود در اين گروه،امكان نگارش فيلمنامه سينمايي را پيدا نكند. 
    

کیارستمی، کن و نخل طلا ؛ 10 سال بعد

    
    
    
    وقتی "طعم گیلاس" سال 1997 نخل طلا بهترین فیلم پنجاهمین دوره جشنواره کن را به صورت مشترک با "مارماهی" شوهی ایمامورا برد، عباس کیارستمی نامی ناشناخته در کن و دنیای سینما نبود.
    به گزارش خبرنگار مهر، "زندگی و دیگر هیچ" کیارستمی چند سال پیش از آن یعنی در 1992 جایزه بخش نوعی نگاه کن را برده و "زیر درختان زیتون" در 1994 در بخش مسابقه به نمایش درآمده بود. ضمن اینکه جعفر پناهی هم با فیلمنامه‌ای از کیارستمی موفق شده بود در 1995 با "بادکنک سفید" دوربین طلا را از آن خود کند. نخل طلا جایگاه فیلمساز مولف ایرانی را بیش از پیش در عرصه سینمای جهان تثبیت کرد.
    
    عباس کیارستمی با جایزه نخل طلا
    
    خبرنگار نشریه و سایت اسکرین دیلی در آستانه افتتاح شصتمین دوره جشنواره بین‌المللی کن به مناسبت گذشت 10 سال از رسیدن نخل طلا به کیارستمی و سینمای ایران با وی گفتگو کرده است:
    
    * چه حسی از بردن نخل طلا داشتید؟
    
    ـ احساس عجیبی داشتم. خوشحال، عصبی، هیجانزده، دستپاچه، شگفتزده ... گذشته از همه اینها هم خیلی خوشحال بودم و هم خیلی ناراحت. شاید از ترس اینکه این شادی پایدار نیست.
    
    * چطور این موفقیت را جشن گرفتید؟
    
    ـ به صورت رسمی به رسم معمول و همیشگی. اما به صورت غیررسمی با تلفن. به بهترین دوستانم زنگ زدم و خبر را به آنها دادم. به ویژه به شخصیت اصلی "طعم گیلاس" که از ایران از طریق ماهواره ماجراها را دنبال می‌کرد.
    
    * نخل طلا باعث نشد برای پروژه‌های بعدی‌تان راحت‌تر بودجه جمع کنید؟
    
    - مطمئنا چرا. اما بیشتر احساس امنیت می‌کردم. توضیح دادنش سخت است. اما وقتی در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته شوید، جای بیشتری برای مانور دارید.
    
    * نخل طلایتان را کجا نگه می‌دارید؟
    
    ـ آن را به موزه سینمای ایران اهدا کرده‌ام.
    
    * مهمترین دگرگونی صنعت سینما در طول دوران حضور شما در عرصه فیلمسازی چه بوده؟
    
    ـ دوربین DV، البته.
    
    * نظرتان درباره تغییر نقش جشنواره‌ها چیست؟
    
    ـ خلاقیت در جشنواره‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود و ایده‌های درخشانی می‌بینیم درباره اینکه چگونه به مردم علاقمند بینش تازه و غذای فکری بیشتر بدهیم. این به واقع باید مهمترین نگرانی هر جشنواره‌ای باشد که خود را یک رویداد فرهنگی می‌پندارد.
    
    * و در پایان، بیم‌ها و امیدهای شما برای آینده؟
    
    ـ بیم من اکنون سیاسی است: دلالان جنگ از هر گوشه دنیا بدون توجه به ملیت و دین و مذهب، دست به دست هم داده‌اند تا دنیا را به مکانی ناامن برای زندگی همه ما تبدیل کنند. امیدوارم آنها موفق نشوند. اما در حال حاضر خیلی هم خوشبین نیستم.

هديه تهرانی سرانجام پای سفره عقد نشست تا رسما تشكيل زندگی مشترك بدهد. اين مهم‌ترين خبر روزهای ابتدايی سال 8۶ بود. هديه تهرانی در آستانه 3۶ سالگی ازدواج كرد آن هم نه با يك بازيگر يا فرد شناخته شده‌ای برای اهالی هنر و مردم.
هومن بهمنش متولد بهمن ماه است. اصليت او سنندجی است و خانواده‌اش در لاهيجان اقامت دارند. او ليسانس سينما از دانشگاه اصفهان است و به همين دليل چند سالی ساكن اصفهان بوده است. او هم‌اكنون در تهران _شهرك غرب_ سكونت دارد و البته يك پژو 206 هم دارد. تهرانی و هومن بهمنش اولين روز سال 138۶ با حضور جمعی از نزديكان و خانواده آنها به عقد يكديگر درآمدند تا زندگی مشترك آنها آغاز شود.»

-----

متن بالا گزارشی درباره ازدواج هديه تهرانی و هومن بهمنش است كه در ماهنامه «پيام روز» چاپ شده است

 اين خبر موثق است و اين عكس هم واقعا عكس هومن بهمنش همسر تهرانی است

«ساختن فيلم توقيف شده موهبت بزرگي براي من نيست»
    نامه‌ي نيكي كريمي براي روشن شدن تكليف اكران «يك‌شب»

    
    نيكي كريمي نامه‌ي سرگشاده‌ي را خطاب به معاونت سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي نسبت به وضعيت نامشخص اكران فيلم «يك‌شب» منتشر كرد.
    در متن اين نامه كه نسخه‌ي از آن اختيار (ايسنا) قرار گرفته است، آمده است:
    
    
    معاونت محترم سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد و اسلامي
    دعوت به قضاوت عمومي براي حل يك مشكل حرفه‌يي، آخرين راه باقي مانده براي يك هنرمند است. راهي كه من انتخاب كرده‌ام تا شايد مشكل نخستين فيلمم كه سه سال از ساختش مي‌گذرد و هنوز به نمايش عمومي در نيامده است را حل كنم.
    «يك شب» طبق اسناد موجود در نزد من و در اداره كل نظارت و ارزشيابي با پشت سر گذاشتن مراحل قانوني ساخته شده و هيچ ابهامي درباره ساخت آن وجود ندارد. فيلم در جشنواره فجر و چند جشنواره مهم جهاني به نمايش در آمده است، در چنين شرايط روشن و شفافي اداره كل نظارت و ارزشيابي از ارائه پروانه نمايش به اين فيلم سرباز مي‌زند، فيلمي كه نه‌قرار است ركورد فروش را جابه‌جا كند و نه در محاسبات رايج اين روزهاي سينما كسي را آزرده خاطر مي‌كند. نمايش‌عمومي اين فيلم انعكاس انديشه‌اي است كه سه‌سال پيش شكل گرفته و اگر از آن زمان تاكنون مصالح جامعه درباره اين فيلم آن‌قدر تغيير كرده كه نمايش عمومي « يك شب» امكان‌پذير نيست، اعلام آن هم چندان در اين شرايط متغير كار سختي نخواهد بود.
    براي من ساخت فيلم توقيف شده موهبت بزرگي نيست، گمان نمي‌كنم كه اعلام رسمي كنار گذاشتن هميشگي اين فيلم نيز شكست يا بي‌كفايتي براي مديران شما محسوب شود! اگر چه « يك شب» نه ‌اولين و نه‌آخرين فيلم اين پرونده قطور خواهد بود.
    « يك شب» بالاخره روزي اكران خواهد شد و اين مثل روز برايم روشن است. دراين ميان فقط بر ابهام رابطه هنرمند و مردم افزوده مي‌شود. چيزي كه انگار بايد مسؤوليت اول شما، رفع آن باشد.
    اين نامه فقط براي قضاوت مردم و حافظه تاريخ نوشته شده، نه چيزي بيشتر نه چيزي كمتر.

از طرف يونيسف؛
    مهتاب كرامتي روز جهاني كودك در ايران را برگزار مي‌كند.

    
    
    
    مهتاب كرامتي از طرف يونيسف مامور شد تا جشن روز جهاني كودك را در ايران برگزار كند.
    اين بازيگر سينما كه به‌عنوان سفير حسن نيت اين سازمان در ايران مشغول به فعاليت است در گفت‌وگويي با خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با بيان اين‌كه اين جشن به مدت پنج هفته برپا مي‌شود، ادامه داد: هم‌اكنون در حال برنامه‌ريزي و رايزني‌هاي لازم براي برپايي اين جشن باشكوه هستيم كه همزمان با روز جهاني كودك آغاز و مراسم اختتاميه‌اش بعد از 5 هفته در روز تصويب كنوانسيون حقوق كودكان خواهد بود.
    
    وي اظهار اميدواري كرد: اين جشن كه براي اولين‌بار در ايران برگزار مي‌شود، براي كودكان و بزرگ‌ترها بسيار به يادماندني باشد.
    
    اين بازيگر كه به تازگي در دو جشنواره‌ي دفاع مقدس دانش‌آموزي و فيلم‌هاي كودكان و نوجوانان حضور داشته است، گفت: جشنواره‌ي دانش‌آموزي به مدت يك هفته از 7 تا 14 ارديبهشت ماه در 4 شهر خرمشهر، آبادان، مينودشت و اروندكنار برگزار شد و فيلم‌هاي مربوط به دفاع مقدس براي دانش‌آموزان پخش شد كه بنده به همراه آقاي پرستويي و ميري با فيلم «پاداش سكوت» در آن‌جا حاضر بوديم و بعد از نمايش فيلم، نشستي با دانش‌آموزاني كه از نواحي مختلف خوزستان آمده بودند داشتيم.
    
    وي افزود: اين جشنواره محيط بسيار فرح‌بخشي داشت و فكر مي‌كنم براي اولين بار بود كه با اين حجم وسيع از كودكان براي كودكان اتفاق مي‌افتاد و هيچ‌گونه جنبه‌ي تبليغاتي هم نداشت. براي خود من هم كه تا كنون تجربه ديدن فيلم را با مخاطبيني در اين سن و سال و با اين وسعت نداشتم بسيار خوب و مثبت بود.
    
    كرامتي اظهار داشت: در جشنواره فيلم‌هاي كودكان همدان هم حضور داشتم كه در آن‌جا هم استقبال فوق‌العاده‌اي از سوي مردم صورت گرفت و براي من حسن تصادف خوبي بود كه در اين دو سفر با كودكان در ارتباط بودم و احساس مي‌كنم همه‌ي ما وظيفه داريم كودكان را جدي‌تر بگيريم و بيشتر به مقوله‌اي كه آنها برايشان اهميت دارد بپردازيم.
    
    وي با بيان اين‌كه كودكان هميشه براي او اهميت داشته‌اند، تصريح كرد: البته توجه به آنها به مسووليتم در يونيسف هم برمي‌گردد و تمركز ذهني من هم‌اكنون روي كودكان، حقوقشان، محيط امن و آموزششان است و به اين موضوع زياد مي‌پردازم.

    
    فاطمه معتمدآريا گفت: دانشجويان براي من جايگاه ويژه‌اي دارند و ديدگاه آنان به عنوان خلاق‌ترين و پيش برنده‌ترين قشر جامعه، برايم بسيار قابل احترام است ضمن اينكه هميشه از نسل جوان، انرژي زيادي مي‌گيرم و با در نظر گرفتن سليقه جوانان، كارم را جوان نگه مي‌دارم.
    
    به گزارش ايسنا، اين بازيگر سينما و تلويزيون كه در نخستين نشست «بازي‌آفرينان سينماي ايران» براي نقد و بررسي «گيلانه» در تالار فارابي دانشگاه هنر حضور داشت، جامعه‌شناسي، مردم‌شناسي و روان‌شناسي را سه عنصر مهم در كار هر بازيگر دانست و گفت: اگر بازيگر علاقه‌مند به اين سه مقوله نباشد، تبديل به يك مكانيك مي‌شود و اگر نسبت به اتفاقات جامعه خود بي‌توجه باشيم، نمي‌توانيم فيلمهاي موفق بسازيم.
    
    وي سپس با اشاره به رشد و شكوفايي سينماي ايران در سالهاي بعد از انقلاب گفت: زماني سينما مهم و شكوفا شد كه تفريح ديگري براي مردم ما وجود نداشت و در آن زمان بود كه سينما بازتاب دهنده مستقيم جامعه ما ونيازهاي آن بود.
    
    بازيگر فيلمهايي چون «روسري آبي» و «گيلانه» تاكيد كرد: در دوران شكوفايي سينما، مردم بهتر از منتقدان، سينما و حتي بازي بازيگران را تحليل مي‌كردند و نتيجه بي‌توجهي به سلايق و توقعات اين تماشاگران، ساخت فيلمهاي سطحي امروز است كه در آنها شاهد حضور عروسك‌هايي هستم كه از واقعيت خود بيزار هستند.
    
    وي توضيح داد: بخشي از فشارهاي اجتماعي منجر به حضور قيافه‌هايي در سينما مي‌شود كه اعمال جراحي گوناگوني بر خود انجام داده‌اند تا از واقعيت خود دور شوند.
    
    وي سپس در پاسخ به سخن حميدرضا صدر درباره رشد چشمگير بازي كودكان در سينماي بعد از انقلاب گفت: دليل اين رشد را اينگونه توضيح داد: كسي اجازه بازي كردن نداشت و حتي خود من كه بعد از يك دوره طولاني نقش اول فيلم «جدال» را بازي مي‌كردم، به عنوان يك زن، هويتي نداشتم و اين نگاهي بود كه موجب گرايش تهيه‌كنندگان به استفاده از بچه‌ها شد، زيرا بچه‌ها براي تهيه‌كنندگان بي‌دردسر بودند.
    
    معتمدآريا با اشاره به فعاليتهايش در كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان گفت: در دهه‌ي 50 تنها دو دختر بوديم كه در كانون كار مي‌كرديم و هميشه به عنوان يك دختر نوجوان بايد خود را تحميل مي‌كردم زيرا ديدگاه ما مردانه است و اين ديدگاه در روشنفكران و نزديكان ما هم وجود دارد و اين گونه بود كه هنگام نگارش يك داستان، هرگز تصور نمي‌كردند قهرمان آن مي‌تواند يك زن باشد.
    
    وي در بخشي از اين جلسه گفت: براي نسل ما خيلي سخت بود خود را به عنوان يك زن، تحميل كنيم، اما در نسل جديد، دختران جوان توانسته‌اند كفه ترازو را به نفع خود پايين بكشند.
    
    اين بازيگر سينما و تئاتر با اظهار تاسف از ضعف فيلمنامه‌ها در سالهاي اخير گفت: نزول جايگاه سناريو بسيار وحشتناك و غير قابل توضيح است و دليل اصلي اين است كه مناسبتي كار مي‌كنند وقتي مقوله‌اي، سفارشي شد خلاقيت خود را از دست مي‌دهد.
    
    معتمدآريا گفت: بين سالهاي 67 تا 72 بهترين فيلمنامه‌ها ساخته شد، اما بعد از تحولات سياسي بود كه فيلمنامه‌ها بسيار سطحي و سياسي شدند به طوري كه بعد از سال 72، بدترين فيلمهاي بهترين كارگردان‌ها ساخته شد و اشكال اساسي آنها مربوط به فيلمنامه‌ها است.
    
    معتمداريا كه اين روزها سرگرم بازي در فيلم «صد سال به اين سالها» (سامان مقدم) است، درباره ورود نابازيگران به سينماي ايران گفت: ورود نابازيگران را به گونه‌اي آغاز كرديم كه سرانجامي ندارد. نابازيگري در سينماي ما تبديل به يك اصل شده و اگر اين اصل را پذيرفتيم بايد حضور افراد غير متخصص را هم به عنوان كارگردان پذيرا شويم.
    
    وي در پاسخ به سخن يكي از دانشجويان مبني بر لزوم ساخت فيلمهاي جنگي گفت: همه جاي دنيا درباره‌ي گذشته‌شان فيلم مي‌سازند و مهم نگاهي است كه به گذشته داريم. متاسفانه به جزء چند مورد استثناء كه هنوز هم «باشو» پرافتخارترين آنهاست، در سينما نگاه متفاوتي درباره جنگ نداشته‌ايم و فراموش نكنيد بي‌توجهي به گذشته به معناي به روز شدن نيست.
    
    در اين جلسه حميدرضا، منتقد سينما نيز گفت: تعداد بازيهاي خوب در سينما كه توسط زنان انجام شده باشد، بسيار اندك است، هر چند ما بازيگران بسيار متعددي داريم اما در سينماي قبل از انقلاب هميشه فيلمهاي مردانه بودند و بهترين بازي‌ها توسط مردان انجام مي‌شد و حتي بازي روح‌انگيز سامي‌نژاد در نقش «دختر لر» بيشتر كمدي است.
    
    وي ادامه داد: ‌در دهه اول بعد از انقلاب هم فيلم‌ها كاملا مردانه بودند و به تدريج از دهه 70 زن‌ها، شخصيتهاي اصلي را گرفتند.
    
    وي تاكيد كرد: بسياري از بازيگران زاييده نيازهاي تماشاگران دوره خودشان هستند و متاسفانه نزول سطح سليقه تماشاگران، در سالهاي اخير منجر به ساخت فيلمهاي سطحي شده است زيرا تماشاگران ما تنها دنبال اين هستند كه ساعتي را در سينما بخندند!
    
    وي درباره حضور زنان در سينما گفت: نگاه ما به زن در سينما و ادبيات‌مان مشكل دارد و تنها چيزي كه در سينماي ايران مي‌بينيم، حضور پررنگ مادر است كه درجامعه ما نقش كليدي دارد اما نگاه ما به «زن» دچار مشكل است و حتي در فيلمهاي آمريكايي‌ هم مي‌بينيم زنان موفق به دردسر مي‌افتند، بنابراين اين ديدگاه منحصر به ايران ما نيست.

پرويز پرستويي دبير يازدهمين جشن خانه‌ي سينما شد
    علي معلم: نحوه‌ي داوري جشن امسال را بزودي اعلام مي‌كنيم

    
    پرويز پرستويي بازيگر سينماي ايران دبير يازدهمين جشن خانه‌ي سينما شد.
    به گزارش خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در حاليكه چهار ماه تا ـ 21 شهريور ماه ـ روز ملي سينما و جشن خانه‌ي سينما باقي‌مانده است، در جلسه‌ي شب گذشته‌ي هيات مديره‌ي خانه سينما،براي نخستين‌بار در طول تاريخ برگزاري اين جشن يك بازيگر دبير جشن خانه‌ي سينما شد.
    علي معلم سخنگو و نائب رييس هيات مديره‌ي خانه سينما با تاييد اين مطلب به ايسنا گفت: براي نحوه‌ي داوري جشن امسال برنامه‌ريزي ديگري خواهيم داشت و طي نشست مطبوعاتي در هفته‌هاي آينده شكل داوري را اعلام خواهيم كرد.
    وي ضمن اشاره به نحوه‌ي داوري‌هاي سال‌هاي گذشته ادامه داد: نوع داوري‌ها و برنامه‌ريزي‌ها در سال‌هاي گذشته تحت عنوان آكادمي به دليل الگوبرداري نادرست و نامشخص بودن اينكه چه كساني مي‌توانند عضو آكادمي باشند مثلا باعث شده بود ـ طي تحقيقاتي كه انجام شد ـ بسياري از افراد برگزيده در راي گيري‌ها شركت نكردند بنابراين شكل داوري‌ به بازنگري نياز داشت.
    وي افزود: از سال گذشته يكسري تحقيقات گسترده درباره‌ي نحوه داوري‌ها، آكادمي‌هاي مختلف در جهان آغاز شد و دركنار آن نظرخواهي از صنوف مختلف سينمايي درباره‌ي نقاط ضعف و قوت اين شيوه‌ي داوري انجام شد كه اين نظرخواهي‌ها پروسه‌ي طولاني را سپري مي‌كند و احتمالا تا پايان سال به نتيجه‌ي قطعي مي‌رسد.
    معلم درباره‌ي داوري امسال گفت: داوري جشن امسال را يك هيات داوري بزرگ از اصناف مختلف خانه‌ي سينما برعهده خواهند داشت كه طي آيين‌نامه‌ي نحوه‌ي شركت اين اعضا را اعلام مي‌كنيم.
    سخنگوي هيات مديره‌ي خانه سينما درباره‌ي حضور خانه‌ي سينما در جشنواره‌ي كن نيز به ايسنا گفت: خانه سينما در جشنواره‌ي كن به شكل مستقل حضور نخواهد داشت، اما احتمالا دو نماينده از خانه‌ي سينما براي شركت در جلسه‌ي اتحاديه‌ي فياپ عازم كن مي‌شوند.
    به گزارش ايسنا، طي ده سال گذشته كارگردانان و سينماگراني چون رسول صدرعاملي، مجيد مجيدي، مسعود جعفري‌جوزاني، ابوالحسن داودي ، احمدرضا درويش، محمد مهدي عسگرپور و... مسووليت برپايي جشن را درسالهاي مختلف برعهده داشتند.

نيكي كريمي داور بخش فيلم كوتاه كن شد .

نيكي كريمي كارگردان و بازيگر سينماي ايران به عنوان يكي از داوران بخش "فيلم كوتاه و بنياد سينمايي» در شصتمين جشنواره بين‌المللي فيلم كن حضور خواهد داشت.
    به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، جشنواره شصتم فيلم كن روز 14 مي گشايش خواهد يافت و 22 فيلم در بخش مسابقه و 9 فيلم در بخش غيرمسابقه حضور خواهند داشت.
    به گزارش سايت اينترنتي جشنواره كن، در بخش "فيلم كوتاه و بنياد سينمايي"، نيكي كريمي از ايران جزو يكي از چهار داور انتخاب شده است كه به همراه "دومينيك مول"،‌ "دبوراه لانديس" و "جين ماري گوستاول كلزيو" براي انتخاب بهترين اثر در اين بخش حضور دارند.
    به گزارش ايسنا، نيكي كريمي كارگردان و بازيگر سينماي ايران طي چند ماه گذشته داور بخشهاي مسابقه‌ي اول و دوم جشنواره‌ي فيلم برلين هم بود.
    وي همچنين داوري جشنواره‌هاي تسالونيكي، رن، دهلي، دوبي ، ازمير ، ايسلند و... را برعهده داشته است.
    بنا بر اين گزارش، نيكي كريمي كه اولين ساخته سينمايي‌اش «يك شب» سال گذشته در بخش رسمي جشنواره كن و نزديك به شصت جشنواره بين‌المللي به نمايش درآمد. سال گذشته دومين فيلم خود «چند روز بعد» را ساخت كه در جشنواره‌هاي «رم»، «تورنتو» به نمايش درآمد.
    كريمي همچنين سال گذشته جايزه جشنواره بوستون را به خاطر كارگرداني دو فيلم «يك شب» و«چند روز بعد» دريافت كرد.